تبليغاتX
برای تو

برای تو

دوباره مي خوام برم تو دنياي خودم،دنيايي که شايد بعضي لحظه هاش خيلي تلخ باشه،اونقدر تلخ که توش هزار بار بشکني ولي اين تلخيش از بعضي شيريني هاي اين دنيايي که مال من نيست و هيچ وقتم نبوده قشنگتره.دنيايي که ميشه توش خدا رو احساس کرد ،ميشه توش عاشق بود. يه عشق پاک داشت که شاید هيچ وقتم مال تو نيست و نبوده .....
اين چند وقت که نبودم بزرگ شدم ،ولي هنوز همون دختر احساسي سادم که سادگی و تو دنيا با هيچ چيز عوض نمي کنه حتي با قشنگيه دنياي دروغ آدما ، دوست دارم باشم بنويسم اينکه يه جايي داشته باشي براي خودت ، يه چيزي فقط و فقط مال خودت بهترين حس دنياست ،دوست دارم تو اين چند صفحه تجربش کنم . ياد گرفتم براي به دست اوردن چيزايي که دوست دارم تا جايي که مي تونم تلاش کنم ،ياد گرفتم خسته نشم .مهم نيست آخرش مال تو بشه يا نه ، مهم اينکه تا هميشه خوب باشه ....همين!
زندگي با همه ي تلخيا و شيرينياش هنوز در جريانه ،هنوز خيلي چيزا هست که نديدم خيلي جاها هست که نرفتم خيلي حسا هست که تجربه نکردم.ياد گرفتم بعضي وقتا بايد گذشت از همه ي چيزايي که قشنگه ولي ماله تو نيست .باور کردم که همه جا و هميشه خدا هست.......خدا!
و بايد باور کنم که پشت همه ي اتفاقايي که مي افته حکمتي هست که فقط خودش مي دونه ...پشت بغض هاي من ....!پشت خنده ها ي تو !
هميشه از تقسيم کردن دنياي کوچيک خودم ترسيدم از اينکه حتي اين دنياي کوچيکم ازم بگيرن از.....
اينکه تو نباشي از اينکه کسي تورو از من بگيره از اينکه حتي ديگه دلم اجازه نداشته باشه که برات تنگ بشه !مي دوني که؟!هنوزم تا هميشه دنياي من فقط ماله خودمه ،شايد يه روز برگردي پيشم ،شايد يه روز دستات براي من باشه ،شايد يه روز گرمي نفساتو دوباره حس کنم ،شايد تو يه روز قشنگ دوباره کنارم باشي من باشم و تو باشئ و خدا!.......و چه اميد محالي دارم!

ولی

اين بار که تاول پاهايم خشک شود
دوباره عاشقت مي شوم
دوباره راه مي افتم
دوباره گم مي شوم

                              

                           


 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم بهمن 1386ساعت 23:33  توسط شیدا  | 

در شب کوچک من ، افسوس

باد با برگ درختان میعادی دارد

در شب کوچک من دلهره ویرانیست

 

 

گوش کن

وزش ظلمت را میشنوی

من غریبانه به این خوشبختی مینگرم

من به نومیدی خود معتادم

گوش کن

وزش ظلمت را میشنوی

 

 TinyPic image

 

خدا جونم بسه دیگه!

من از این بازی خسته شدم..............................

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم تیر 1386ساعت 3:54  توسط شیدا  | 

از زندگی از این همه تکرار خسته ام

از های هوی کوچه وبازار خسته ام

دلگیرم از ستاره وآزرده ام زماه

امشب دگر زهر که وهر کار خسته ام
دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم

اوخ ...کزین حصار دل آزارخسته ام

بیزارم از خموشی تقویم روی میز

وز دنگ ودنگ ساعت دیوار خسته ام

از او که گفت یار تو هستم ولی نبود

از خود که بی شکیبم وبی یار خسته ام

تنها ودل گرفته وبی یارو بی امید

از حال من مپرس که بسیار خسته ام

 

تا حالا شده دلت پر حرف باشه، اما وقتي مي خواي به زبون بياريش جز سكوت چيزي كسي ازت نشنوه؟؟؟

فكر كنم اينو تو "خانه اي از شن و مه" خوندم.... "مي خوام همه چيز رو از اول شروع كنم، به شرط اينكه اين دفعه از همون اول بميرم!" قشنگ بود..... و مناسب واسه حالم

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386ساعت 21:24  توسط شیدا  | 

شيشه اي مي شكند...

     يكنفر مي پرسد، چرا شيشه شكست؟

          مادري مي گويد، شايد اين رفع بلاست...

               يكنفر زمزمه كرد: باد سرد وحشي، مثل يك كودك شيطان آمد، شيشه ي پنجره را زود شكست

 

كاش امشب كه دلم، مثل آن شيشه ي مغرور شكست...

عابري خنده كنان مي آمد، تكه اي از آن را بر مي داشت، مرحمي بر دل تنگم مي شد...

امشب اما ديدم... هيچ كس هيچ نگفت، قصه ام را نشنيد...

 

از خودم مي پرسم:

 

آيا ارزش قلب من از شيشه ي پنجره هم كمتر است؟؟؟

 
 
 
 
دلم...... ديگه يادم رفته دل نگرفته چجوري بود!!! فقط از رو شباهت دلم با روزاي قبلي هنوز مطمئنم كه دلم گرفته!!!.........................................................................................................................
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم خرداد 1386ساعت 2:0  توسط شیدا  | 

سلام به همه...
این دفعه می خوام از توی نظراتی که فرستادید یه پست بنویسم (اگه باز هم شعری نوشتید که به حال و هوای وبلاگ خورد حتما این کار رو می کنم). این شعر رو حامد عزیز فرستاده بود که ازش تشکر می کنم...
 
 
بیخودی خندیدیم...
          که بگوییم دلی خوش داریم،
 
بیخودی حرف زدیم...
          که بگوییم زبان هم داریم،
 
ما به هر دیواری...
          آینه بخشیدیم...
                    که تصور بکنیم...
                              یکنفر با ما هست!!!
 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم خرداد 1386ساعت 16:17  توسط شیدا  | 

مرگ باور های خوبم را ببین
                                                گریه های بی غرورم را ببین
شانه هایم زیر بار غم شکست
                                                شاخه های سبز اميدم شكست
عشق ما در شيشه ي فرهاد بود
                                                عشق شيرين ريشه اش در باد بود
هيچ كس حرف صداقت را نزد
                                                هيچ كس دل را بر اين دريا نزد
يكنفر امروز در چشمم شكست
                                                يك نفر بار سفر بست و گسست
يك نفر با خاطراتم دور شد
                                                يك نفر با قصه ها محشور شد...
 
 
 
 
تو اگر می دانستی... که چه دردی دارد
                      خنجر از دست رفیقان خوردن
از من خسته ی تنها نمی پرسیدی..... کای دوست..... چرا تنهایی؟؟؟!
.............................................................
+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386ساعت 0:4  توسط شیدا  | 

امروز دلم دوباره شكست....
     
         از همان جاي قبلي...!
 
كاش مي شد آخر اسمت نقطه گذاشت تا ديگر شروع نشوي....
 
كاش مي شد فرياد بزنم... پايان!
 
 
 
 
 
دلم خيلي گرفته!....
 
اينجا نمي توان به كسي نزديك شد! آدمها از دور دوست داشتني ترند!
.................................................................................................. خیلی!
+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386ساعت 1:0  توسط شیدا  | 

                                            

                                                                             

 تو هم درد مرا درمان نخواهي داد مي دانم

 

فقط ارامشم را مي دهي بر باد مي دانم

 

علي رغم تمام لحظه هاي اشنايي مان,

 

تو هم روزي نخواهي كرد از من ياد مي دانم .....!

                                                              

                                                                                             

 TinyPic image

هرچند هیچ حرف تازه ای برای گفتن نیست...ولی اومدم که بنویسم...اومدم که باشم...اومدم که...................................................................

 

دوست هستیم نه ؟؟!

 

 

                                       

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 1:39  توسط شیدا  | 

گفته بودي كه شوم مست و دو بوست بدهم
وعده از حد بشد و ما نه دو ديديم و نه يك
 
 
 
 
 
هنوز منتظر حجوم سبز حضورت هستم، بيشتر از اين تنهام نذار....
+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 0:19  توسط شیدا  | 

 
نه از آغاز چنین رسمی بود،
و نه فرجام چنین خواهد شد،
 
که کسی جز تو، تو را بشناسد
و تو در راه رسیدن به خودت تنهایی...
 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت 23:22  توسط شیدا  | 

سلام دوستان،
 
آمدم که از آغاز شروع کنم...
 
برای دوباره شکل گیری دستم را به سویت دراز می کنم... کمکم کن
 
 
 
 
+ نوشته شده در  شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت 0:59  توسط شیدا  |